501 785 557 abc.stomii@wp.pl
Zaznacz stronę
Przepuklina okołostomijna – pas brzuszny

Przepuklina okołostomijna – pas brzuszny

Zwykle na przepuklinę lekarz po pierwsze, proponuje pas brzuszny. Nadal chyba w połowie przypadków jest to pas brzuszny z otworem na stomię. Przez lata uważano, że gotowy otwór w pasie brzysznym, jest TYLKO ułatwieniem dla pacjenta. Poza tym uważano, że worek stomijny MUSI być wystawiony przez ten otwór, bo inaczej treść jelitowa nie będzie spływać do worka.

Od kilku lat obok pasów z gotowym otworem, na skutek współpracy pielęgniarek stomijnych, mających stały kontakt z pacjentami stomijnymi, z producentem owych pasów – firmą Pani Teresa, produkowane są pasy z możliwością wycięcia otworu. Pasy te mają wstawkę materiałową, którą zakłada się na stomię. Wstawka jest z innego materiału, który po przecięciu się nie strzępi. Dzięki czemu nie potrzeba obszywać wyciętego otworu. Za to można go przykryć (ten worek) taka wstawką materiałową, obszyty z prawej i lewej krawędzi rzepem.

Jeśli chodzi o moich pacjentów, przyjęłam taką taktykę, że proszę by przez okres około 1 -2 tyg. ponosili pas bez wycinania otworu. Żeby go sprawdzili. Jeśli treść jelitowa nie będzie chciała spływać do worka, a będzie gromadzić się na stomii (w przypadku kolostomii) lub podciekać pod przylepiec (częściej przy ileostomii), to otwór trzeba będzie wyciąć. Otwór wycina się zawsze trochę mniejszy niż powinien być, bo pas powinien być naciągnięty na brzuchu. A wtedy otwór się rozciąga.

Do pasa załączona jest ulotka-instrukcja ja to zrobić. Jeśli chodzi o moje doświadczenie, to w pasie który ma mieć otwór dostosowany do sprzętu dwuczęściowego, wycinam otwór okrągły, o średnicy o 1 – 1,5 cm mniejszej niż średnica płytki. Mniejszy, bo płytka wewnątrz pierścienia będzie trzymać brzuch, a ściśle do niej przylegający pas ma trzymać poza płytką.

Otwór okrągły wycięty na średnicę mniejszą niż średnica pierścienia w płytce.

W przypadku sprzętu jednoczęściowego, wycinam poziomy otwór (kreskę po prostu), na wysokości dolnego zgrzewu worka z przylepcem, o długości o 1 – 1,5 cm. krótszej niż szerokość worka stomijnego w tym miejscu. Pamiętajmy, że przy naciagnięciu pasa, otwór wycięty powiększa się. A nawet jeśli i tak będzie ten otwór zbyt krótki, to worek można w tym miejscu odrobinę – tyle ile trzeba – podwinąć pod spód. I wtedy wygląda to tak, że górna część worka schowana jest pod pas, a wystaje przez otwór tylko dolna część.

Pas wycięty poziomo do worka jednoczęściowego.

Bardzo ważne jest by:

Pas zakładać zawsze na leżąco – pas należy położyć na kanapie, czy łóżku, czy na czym tam się kładziecie i położyć się na nim. Poleżeć kilka – kilkanaście minut i zapiąć pas. Na leżąco przepuklina się odprowadza, czyli „wchodzi do brzucha” a brzuch staje sie mniejszy. Łatwiej można zapiąć pas. A po wstaniu z łóżka pas zapobiega wtłoczeniu jelit do worka przepuklinowego.

Pas powinien być dobrze dopasowany, ściśle przylegać do brzucha i korygować ewentulne jego deformacje – więcej o tym w innym poście.

Przepuklina okołostomijna cd.

Przepuklina okołostomijna cd.

Wiecie już jak może wyglądać przepuklina. Zatem co z nią dalej?

Na pewno musicie udać się do lekarza – chirurga który stwierdzi po zbadaniu, czy ta asymetria to na pewno przepuklina. 

Lekarz zapewne zapyta: na jakie choroby przewlekłe pan/pani choruje?, jaki styl życia pan/pani prowadzi?, czy była ostatnio infekcja, czy pan/pani dźwiga jakieś ciężkie rzeczy, czy pracuje np. na działce? itd.

Następnie chirurg zbada pacjenta, prosząc by ten w pozycji leżącej zakasłał, lub przygiął mocno głowę do klatki piersiowej i w tym momencie zbada okolice stomii dotykając dłonią (zweryfikuje wtedy wrota przepukliny). Dalej pewnie poprosi, by człowiek usiadł i w tej pozycji również zbada wrota przepukliny. To samo (z kaszlem) powtórzy w pozycji stojącej.

Jeśli chirurg powie, że przepuklina jest. To zaraz padnie pytanie, co z nią zrobić, żeby jej nie było?

Wtedy pojawia się myśl – zoperować, zaszyć, zapomnieć. No.., nie koniecznie, nie zawsze, nie w tym momencie (?) Do niedawna lekarze stali na stanowisku, że nie ma sensu operować przepuklin okołostomijnych, które nie stanowią zagrożenia dla życia, ponieważ operacja nie daje gwarancji stuprocentowej naprawy problemu. Ale od kilku lat w Warszawie, w szpitalu Bielańskim, operuje się – określony rodzaj przepuklin kwalifikujących się do tego – nawet ze wstawieniem siatki (tzw. operacje hybrydowe). Więcej na ten temat przeczytacie: http://www.rakjelita.pl/rakjelita-010.html.

Dopasowanie sprzętu stomijnego – przykład.

Dopasowanie sprzętu stomijnego – przykład.

Niedawno spotkałam kobietę ze stomią, która przez około 1 rok posiadania stomii nie  miała dobrze dobranego sprzętu stomijnego. Używała sprzętu jednoczęściowego, z przylepcem typu convex – czyli wypukłym. W ciągu tego roku ze stomią, miała kontakt z pięcioma róznymi pielęgniarkami stomijnymi, które wraz z nią „przetestowały” różne (pewnie wszystkie dostępne) rodzaje sprzętu stomijnego, który nie trzymał się na skórze w sposób zaplanowany – czyli choćby przez 2 dni. Pacjentka uważała więc, że nie da się u niej dobrze zaopatrzyć stomii. Skóra przy stomii była notorycznie mniej lub bardziej odparzona, z powodu tego podciekania, mimo iż sama stomia była tzw. „prawidłowa”. Jedyny(!) mankament, to ujście dla treści jelitowej przy samej skórze – które wg mnie było ukrytym sprawcą tego podciekania.

Pacjentka opowiedziała mi o swoich perypetiach, wcacle niezbyt chętnie. Wydawała się być zrezygnowana niską jakością swojego życia w takiej sytuacji, w pewien sposób przybita i przeświadczona, że nie da się zaopatrzyć dobrze i skutecznie tej stomii. Po pewnych namowach z mojej strony pozwoliła mi zmienić sprzęt, obejrzeć sytuację i spróbować moich sił.

Odparzona skóra pod stomią – pac. w pozycji leżącej.

Palec włożony w ujście stomii, tuż przy skórze.

W tej pozycji ujście dla treści jelitowej wydaje się być niewidowczne, przykryte wręcz pastą uszczelniającą.

Widok przez „okno podglądu w worku.

Po dwóch dniach, w ciągu których worek trzymał się szczelnie na skórze, wyglądała ona tak:

Naskórek cały wokól stomii. 

Aż żal (w pewnym sensie, można rzec), że pani miała odtworzoną ciągłość przewodu pokarmowego.

W zaopatrzeniu tej stomii bardzo ważna była precyzja wycięctego otworu tak, by był on jak najbliżej brzegu jelita, ale jednocześnie by nie ocierał się o nie. I w zasadzie to cała tajemnica – precyzja i cierpliwość.

 

Krwawienie ze stomii

Krwawienie ze stomii

Jeśli Twoja stomia krwawi, to na pewno jest to bardzo stresująca sytuacja. Co zatem możesz zrobić zanim panika odbierze moc logice?

Należy rozróżnić jakiego rodzaju jest to krwawienie. Otóż najczęściej stomikom przytrafia się krwawienie kontaktowe, potocznie przez personel medyczny nazywane podkrwawianiem. Podkrwawianie – to niewielkie sączenie się krwi z brzegów stomii, czyli z miejsca połączenia śluzówki ze skórą. Najczęściej spowodowane to jest zbyt energicznym potarciem tego miejsca, śluzówki jelita przy myciu, czy osuszaniu.

Krwawienie kontaktowe.

Co wtedy należy zrobić? Należy po prostu ucisnąć krwawiące miejsce gazikiem, przytrzymać około 1 – 3 min. i krwawienie kontaktowe ustąpi. Czasem, kiedy jeszcze po tym krótkim ucisku krew się sączy, można zmoczyć gazik w zimnej wodzie, wycisnąć, jeszcze raz zmoczyć i wycisnć, i taki zimny okład przyłożyć do sączącego miejsca. Po czym, kiedy już podkrwawianie ustąpi, można założyć worek lub płytkę, wg stałego schematu.

Tamowanie krwawienia przez uciskanie gazikiem.

Innym rodzajem krwawienia jest krwawienie z jelita, ze zmian na jelicie. Krwawienie ze stomii, ze środka jelita, jest sprawą niepokojącą, którą na pewno należy skonsultować z lekarzem. Lekarz zapewne skieruje Cię na badania dodatkowe, by znaleźć przyczynę krwawienia. Pomyślcie tylko zanim pójdziecie do lekarza, czy przyczyną krwistego koloru treści w worku nie są buraczki, sok z buraków, czy barszcz czerwony zjedzony na obiad.

Jeśli zaś na Twojej stomii są widoczne zmiany chorobowe i obserwujecie krwawienie z tych zmian, to również należy je skonsultować z pielęgniarką stomijną, lub z lekarzem, który stomię obejrzy. Często takiemu krwawieniu ze zmian na stomii lub przy stomii towarzyszy ból. Takie krwawienie może być trudne do zatamowania uciskiem przez gazik, ale nie ma się wtedy wyjścia, bo trzeba je zatrzymać i założyć worek stomijny, by wybrać się do lekarza.

Bywa też czasem tak, że nie ma żadnych zmian przy, lub na stomii, a krwawienie pojawia się po dotknięciu śluzówki jelita przy oczyszczaniu jej. Pojawia się też krwista treść w worku, z tej krwawiącej śluzówki. To również trzeba skonsultować z lekarzem, lub pielęgniarką stomijną. Często taka sytuacja ma miejsce u osób w trakcie leczenia onkologicznego, lub u osób u których jest czynny stan zapalny jelita.

Co wtedy można zrobić, zanim udamy się do profesjonalisty? Można spróbować oliwą, olejem natłuścić śluzówkę jelita – tak, by ten tłuszcz nie spłynął na skórę, bo nie przyklei się w tym miejscu worek. Można też wnętrze worka natłuścić np. wazeliną (zanim zdejmiesz folię zabezpieczającą przylepiec), co powoduje, że jelito dotyka do tłustej powierzchni worka, a nie samej folii, która może je drażnić. Często takie natłuszczanie śluzówki powoduje, że ona przestaje krwawić przy każdym dotyku do wszystkiego, np. do wewnętrznej strony folii w worku.

Żadne krwawienie nie powinno być zlekceważone, bo może ono być przyczyną jakichś innych powikłań. A krwawienie kontaktowe/podkrwawianie jest wpisane w posiadanie stomii.

Kiedy Twoja stomia się zwęża…

Kiedy Twoja stomia się zwęża…

Czasem zdarza się tak, że stomia, która była płaska, robi się mniejsza i mniejsza, i mniejsza. Na początku pewnie się cieszysz, ale po jakimś czasie przychodzi TA myśl: ” o matko, a co będzie jak całkiem się zarośnie??” I strach przed nieznanym, ale wyczuwalnie niedobrym, staje się duży, większy, jeszcze większy…

Zwężona, zarastajaca stomia.

Terminy medyczne:

  • zwężenie, zarastanie stomii – patologiczne zmniejszenie średnicy ujścia dla treści, zwykle jako powikłanie późne pooperacyjne lub/i jako skutek innych wczesnych powikłań, np.: wpadnięcia/urwania stomii, braku zrostu sluzówkowo-skórnego. W takim stanie rzeczy, oprócz okresowych lub stałych trudności w wypróżnianiu, mogą dołączać się bóle brzucha, uczucie pełności itp. Dlatego powikłanie takie na pewno wymaga kontroli u lekarza – chirurga, albo chociaż u pielęgniarki stomijnej (która zapewne poprosi chirurga na konsultację, albo wyśle Cię do niego, stwierdzając zarastanie się stomii).
  • pierścień skórny – narośl skórna, wałek skórny okalajacy zwężającą się stomię. Najczęściej jest widoczny, ale na pewno wyczuwalny przy badaniu palcem przez stomię. Często przy badaniu, bądź rozszerzaniu stomii, pierściń skórny krwawi i sprawia ból, z powodu mechanicznego rozciągania, uszkadzania naskórka.

Widoczny pierściń skórny wokół otworu stomijnego.

Jeśli stomia zwęziła się znacząco na tyle, że pierścień skórny zaciska się powodując kłopot w wypróżnianiu, pielęgniarka stomijna może – zanim drogi pacjencie trafisz od niej do chirurga – nauczyć Cię jak mechanicznie poszerzać otwór, by nie dopuścić do zbyt szybkiego jego zamknięcia. Po prostu można masować pierścień skórny albo palcem (w rękawiczce, posmarowanej wazeliną, lub innym lubrykantem), albo tak samo przygotowanym dilatatorem doodbytniczym – widoczne na filmiku na fb.

Rozszerzacz doodbytniczy = dilatator doodbytniczy w stomii. Warsztaty PTPS 2016 r.Jeśli chodzi o odżywianie w tym okresie, to zwykle proponuje się dietę lekkostrawną, z dużą ilością wypijanych płynów (ok. 2,5 l./dobę), by zapobiegać zbitemu stolcowi (w kolostomii) i oczywistych kłopotów z wypróżnieniem w takiej sytuacji.

Jeśli zwężenie stomii postępuje mimo wszystko, lub jest tak dużego stopnia, że uniemożliwia wypróżnianie, jest wskazaniem do korekcji chirurgicznej, czyli wykonania operacji tzw. „plastyki stomii”.

Powikłania – owrzodzenie

Powikłania – owrzodzenie

Wszyscy wiemy, że „przypadki chodzą po ludziach”. A może tym razem powinnam powiedzieć, że powikłania chodzą po ludziach. Przedstawię Wam zatem sytuację z ostatniego miesiąca.

Otóż Pani z kilkunastoletnią stomią na jelicie grubym, na skutek sytuacji związanej z pogorszeniem stanu zdrowia, długotrwałej antybiotykoterapii i w tym permanentnej biegunki (czyli kolostomia zaczęła zachowywać się jak stomia na jelicie cienkim). Pani używała przez wszystkie lata sprzętu jednoczęściowego, z płaskim przylepcem, który jako elastyczny sprawdzał się dobrze. Na skutek choroby Pani trafiła do szpitala i będąc w złym stanie zdrowia, nie dawała rady samodzielnie zabezpieczać stomii. I w tej sytuacji pogorszenia zdrowia, zdarzyło się podcieknięcie treści jelitowej pod przylepiec, odparzenie… A później – błędne koło, czyli odparzona skóra wokół stomii, sącząca, bolesna, do której nie chciały kleić się worki, więc panie pielęgniarki poradziły sobie – wycinając coraz to większe otwory w nich. Większe otwory = większa ekspozycja na żrącą treść jelitową = większe odparzenie, w końcu głębokie owrzodzenie.

Taką sytuację zastałam u pacjentki.

Owrzodzenie wokół stomii, z wżerami w skórę właściwą, powyżej stomii i po jej lewej stronie (z perspektywy patrzącego).

Pacjentka była w złym stanie zdrowia, częściowo z tegoż powodu. Bowiem taki stan skóry powoduje ból, duży wysięk, brak przyczepności do wilgotnej powierzchni (opatrunki hydrokoloidowe na pewno się nie utrzymają, nie mają właściwości chłonnych).

Co zrobiłam?  Po pierwsze suchą powierzchnię – aplikując puder (nadmiar usuwając) w miejsca bez naskórka. Na to na pierwszej wizycie pasta uszczelniająco-gojąca oraz worek jednoczęściowy z przylepcem typu convex, umocowany dodatkowo paskiem.

Od drugiej wizyty, zastosowałam opatrunek z jonami srebra pod system „wysuszających” i uszczelniających akcesoriów stomijnych. Po kilku zmianach opatrunki ze srebrem zastąpiły opatrunki chłonąco-gojące + potrzebne akcesoria, jak wyżej.

W 12 dni po pierwszej wizycie, skóra wokół stomii wyglądała tak:

Tak wyglądała skóra już pokryta naskórkiem, gojąca się nadal rana, w trzy tygodnie od w/w zdjęć (powyżej) i po ok. pięciu tygodniach po pierwszej wizycie (poniżej)..

Worki z przylepcem typu convex pozostają na stałe w podstawowym wyposażeniu kobiety ze stomią, tak jak pierścienie uszczelniające, lub pasta uszczelniająca – zależnie od tego, co pacjentka wybierze.

Często, kiedy człowiek schudnie kilka, kilkanaście kilogramów i skóra wokół stomii zrobi się miękka, to zwykle worki jednoczęściowe, płaskie, jako zbyt elastyczne, nie zabezpieczają dobrze skóry w tej okolicy. Dobrze jest wtedy rozważyć chociaż/przymierzyć worek z dobrze dobranym do danej stomii, przylepcem typu convex.

 

 

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.
Polityka Prywatności
Jak wyłączyć pliki cookies?
ROZUMIEM